TRON: A PRIMEIRA PELÍCULA FEITA POR ORDENADOR

Este filme, fora da importancia que ten para o mundo da animación por ordenador, pareceunos unha película bastante pobre en canto ao guión, unha película prescindible e banal. Aínda que está destinada ao mundo infantil, coñecemos outras películas que tanto diverterían a un neno como ao adulto que adoita acompañalo ao cine. Nesta época, supoñemos que os pais que acompañaron aos seus fillos a vela aborreceríana e quedarían durmidos aos cinco minutos de empezar, se non se cabrearían demasiado e colleron os fillos e marcharon a facer cousas máis interesantes.

Porén, facemos unha pequena recopilación de información que acadamos sobre este filme, máis centrado no interese que ten para o cine de animación.

Tron, de Walt Disney (1982) é unha película de ficción. A repartición compono: Jeff Bridges como Kevin Flynn (e Clu) (Raúl Aldana no versión dobrada ao Español), Bruce Boxleitner como Alan Bradley (e Tron) (Enrique Mederos no versión dobrada ao Español) e Cindy Morgan como Lora (e Yori) (Patricia Acevedo no versión dobrada ao Español). David Warner en protagonismo do vilán, Dillinger (e Sark, como a voz do 'Programa de Control Mestre') (Germán Carballos no versión dobrada ao Español). Dirixida por Steven Lisberger. Tron é singular por ser unha das primeiras películas en utilizar gráficos xerados por computador, ademais de ter o seu propio estilo visual. Este filme componse por case trinta e dous minutos de animación xerada por computador en combinación cos personaxes da película, un fito na animación dixital. Moitos dos efectos que parecen ser feitos por computadora foron creados usando efectos ópticos tradicionais. Unha técnica coñecida como "animación con luz de fondo", as escenas en vivo dentro do mundo da computadora foron filmadas en branco e negro, impresas en películas de formato grande e alto contraste, despois coloreadas con técnicas tradicionais de fotografía e técnicas rotoscópicas as cales danlle un aspecto "tecnolóxico". O proceso foi inmensamente laborioso, e non foi repetido por ningunha outra película; con tantas capas de alto contraste e negativos de formato grande, necesitáronse grandes cantidades de filme cinematográfico, e unha carga máis grande que calquera película convencional. En canto á crítica inicialmente non tivo éxito, mantívose un culto cara a ela polo uso dos seus gráficos xerados por computador, sendo o preludio dun novo subgénero na ciencia ficción . A película inspirou a moitos videoxogos. O propio de Tron gañou máis que o primeiro lanzamento da película. O seu argumento é un xogo en entre o pasado e o presente. O protagonista Flynn era un programador novo e presumido que traballaba nunha mega-corporación que foi enganado respecto das ganancias e autoría dos xogos que creou, por Dillinger quen vendeu os videoxogos de Flynn e pasaron á súa propiedade. Ante a incapacidade de probar que el é o autor, e renunciando da compañía, Flynn vese obrigado a traballar en arcadias. Moitos dos xogos que el creou atópanse no seu arcadia. Logo de obter algo de información dalgúns dos actuais empregados (Boxleitner and Morgan), Dillinger incrementa a seguridade no 'Programa de Control Mestre. En efecto, isto deixa aos programadores fóra da compañía. Logo diso van a Flynn en busca de axuda para burlar a seguridade do PCM. Alan e Lora buscan obter maiores liberdades na súa programación. Flynn busca evidencia das súas creacións roubadas. Logo dunha ardua travesía para entrar ao edificio, Flynn enfróntase ao PCM e é absorbido ("dixitalizado") dentro dun mundo dixital tiránicamente dominado polo PCM. No "mundo real", a interfaz do PCM recorda aos escritorios de alta tecnoloxía. Desde dentro do sistema de cómputo, o PCM ten a forma dunha cara cuadriculada, que irradia luz vermella con enerxía.



Un saúdo